Boekblog Skoftig - Marleen Hartog

Gepubliceerd op Zondag 27 september 2020

Je kent ze wel. Van die heerlijke boeken die je leest terwijl je aan het koken bent. Je dochters nemen op de achtergrond TikTok filmpjes op en de hond blaft in de tuin tegen een kat die hem plagend bewust maakt van de vrijheid buiten de poort. Zo’n heerlijk boek waar je niet bij na hoeft te denken.

Zo’n boek is Skoftig niet!

Het is een thriller over familiegeheimen en het maken van onomkeerbare keuzes.

Dit staat op de achterzijde:
Wat gebeurt er als je de controle over je eigen leven verliest? Skoftig is een snelle thriller over een aantal jongvolwassenen die zoekende zijn. Wie beheerst de kunst om zich werkelijk los te maken van zijn verleden? En wie raakt verstrikt in het web van de toekomst? Tijdens het kermisweekend in een dorp in West-Friesland worden alle relaties op scherp gesteld. Het is kiezen of verliezen. Wie overleeft zijn verleden? Stap jij in deze draaimolen?

In het begin vroeg ik mij bij het introduceren van een nieuw karakter af of dit wel nodig was. Je moet in een behoorlijk tempo best wat mensen leren kennen in dit boek. Maar zo blijkt achteraf, dat is nodig. Ze hebben allemaal een rol te spelen in het verhaal.

Tot een bladzijde of 90 heb je eigenlijk maar één prangende vraag, maar dan begint het...

De ene na de andere vraag duikt op en maken plaats voor ongekende spanning. Hoe meer het einde nadert hoe lastiger het wordt voor de schrijfster om complete voldoening te kunnen geven op al mijn vragen. Toch lukt dat aardig. Maar ze liet mij niet compleet bevredigend achter. En hoe gek dat misschien ook klinkt, dat vind ik juist fijn. Want nu blijf ik me afvragen hoe het gaat met bepaalde karakters en waarom sommige gebeurtenissen eigenlijk plaatsvonden. Zo blijft dit boek lekker sudderen en kan ik het in mijn eigen gedachten afmaken. Of beter nog, komt Marleen met een tweede deel. Voor lezers zoals mij, die snakken naar meer!

Een aanrader voor zondagen zoals deze: want geloof me, dit boek lees je in één ruk uit!

Over de schrijfster:
Ik kende Marleen Hartog als schrijfster nog niet. Achterin het boek wordt vertelt dat je deze vrouw niet kan vertrouwen, ondanks haar bescheiden en vriendelijke uitstraling. Dat deze dame een duister randje heeft kan ook niet anders, wanneer haar brein dit soort thrillers produceert.
Haar schrijfstijl is lekker, niet te wollig, niet te gedetailleerd, niet te zacht, niet té grof. Zit je eenmaal in dit boek, dan speelt het zich als een ongekend spannende film af in je hoofd. Een film die je niet zomaar afzet. Ik hou er van.

Dik 300 pagina’s, een vriendengroep, veel vragen en meerdere mensen die sterven in een weekend, het is veel, maar niet zo dat het ongeloofwaardig wordt. De vlotte, beeldende schrijfstijl met een fijne dosis humor, maakt het boek zo lekker.

Dit verhaal leent zich lastig om er meer dan dit over te vertellen. Want iedere rol, iedere gebeurtenis, zo lijkt, heeft effect op het verhaal. Dit verhaal moet je lezen, zonder enige voorkennis. Laat je meeslepen en zorg dat je alleen bent. Alleen met Skoftig..

Lievelingszin: ‘Alles viel samen, en tegelijkertijd uit elkaar.’