Code Oranje

Gepubliceerd op Vrijdag 01 februari 2013
Mijn dochter komt op de veel te vroege zondagochtend mijn slaapkamer binnen. “Mama, het KNMI geeft code Oranje af. We zijn gewaarschuwd zeiden ze erbij. Wat betekent dat?” Ik spring uit bed. Mijn God, Code Oranje! Ik open snel de gordijnen en zie dat het inderdaad verschrikkelijk motsneeuwt. Ik adem diep in en probeer mijn angst niet te laten zien. “Waar is je zusje? Vind haar en ontmoet me beneden in de keuken. ” Wat later sta in de keuken voor het grote krijtbord. “Vanaf nu gaan we laagjes dragen. Hier trek aan. Ik geef ze allebei hun pakketje: twee onderbroeken, twee hemdjes, twee shirtjes en een vest, een maillot met daarover een broek en dan nog twee paar sokken, handschoenen, sjaal een bivakmuts met daarover oorwarmers. Ze kijken me schaapachtig aan in hun wollige pyjama’s. “Gaan we dan sleetje rijden?” vraagt Sira. “Sleetje rijden? Het is code Oranje!” Ik zet ze een grote mok warme chocomel voor de neus en een dampende bak erwtensoep. Vervolgens vertel ik verder. “We moeten elkaar goed in de gaten houden. Er is nu gevaar voor onderkoeling. Dit zijn de verschijnselen. Ik pak een krijtje maar ik ben zo in paniek dat ik niet kan schrijven. “Ella, schrijf op.” Ella komt zwetend bij de kachel vandaan en trekt haar linkeroorwarmer op. “Wat moet ik opschrijven mama?” mompelt ze vanonder haar bivakmuts. “Trillen, verhoogde bloeddruk, verwarring. Heb je dat?” Ze knikt. Dan stop ik ze bed, met drie dekens en een aantal warme kruiken.
Ik ga naar beneden en ijsbeer in de gang. O, mijn god, ik heb maar voor vier dagen eten in huis.
Dan gaat de bel. Politie. “Mevrouw Peeters?” Ik knik. “We hebben net een telefoontje gehad van uw dochter, we hebben reden om aan te nemen dat u last heeft van onderkoeling. Trillen, verhoogde bloeddruk, verwarring? Hier hebt u thermoskan thee en een muts.” Hij groet me en loopt naar zijn politiewagen. Ik sta te klappertanden bij de deur. Dan komen mijn dochters, in hun pyjama met slofjes en trekken me mee naar de bank. Ze duwen mijn pyjama in mijn handen en ik doe hem braaf aan. Dan gaan we op de bank zitten, aan elke kant een hartverwarmende dochter. Code oranje, heerlijk!