Scheepswerf laat je niet Be-Grave-n!

Gepubliceerd op Vrijdag 04 mei 2012
‘Van wie ben jij er eentje?’ Een heerlijke vraag.
 
Ik ben de kleindochter van de kolenboer. Wanneer ik dat in Boxmeer zeg weet iedereen wie ik bedoel, ook al heb ik hem zelf nooit gekend. Mijn vader en ooms zijn opgegroeid tussen de kolen en zagen als kleine jongens hun toekomst als kolenboer al uitgestippeld. Maar de kolenboeren verdwenen in die tijd, samen met de mijnwerkers. Dat waren van die beroepen die bij wijze van spreken al in je wiegje stonden gegraveerd, je werd er voor geboren. Je opa deed het, je vader deed het, dus jij wilde ook naar beneden die mijn in. Ik denk, dat er nog weinig beroepen zijn die echt in je genen lijken te zitten. Nou ... de scheepsbouwers. Scheepsbouwer zijn is geen beroep, maar een identiteit. Het wordt op jonge leeftijd vastgesteld. Meestal bij de eerste tewaterlating van een boot. Geen lullig sloepje, maar zo’n bakbeest van minstens 100 meter lang. Waarbij je met grote ogen vol ongeloof blijft staren, niet begrijpend dat een dergelijk kolossaal gevaarte kan blijven drijven. Daar wil je meer van weten en dat gebeurt! Je opa geeft antwoord op al je vragen, je vader vertelt je over die ene keer dat de champagnefles niet brak en het schip daadwerkelijk zonk. Je oom nam je stiekem mee en liet je het geraamte voelen. 

Je wordt betoverd, besmet met het scheepsbouwvirus. Je kunt niets anders meer worden, want je bent het al. Dus je begint na je studie met je eerste schip. Je zult het gevoel van trots nooit meer vergeten wanneer jouw eerste schip de haven uit vaart. Telkens wanneer je een van je schepen ziet varen voel je weer hoe diep van binnen die liefde zit. Het is iets wat je tot je pensioen elke dag fluitend zult willen doen. 
 
Wanneer de scheepswerf in Grave 'op slot' gaat verliezen zestig mannen hun baan. Maar dat niet alleen, zestig scheepbouwers verliezen hun identiteit. Vele jaren later zullen aan hun kleinzonen de vraag worden gesteld; ‘Van wie ben jij er eentje?’ Hun antwoord is simpel: ‘Mijn opa was een van de laatste zestig scheepbouwers van Grave.’ We weten dan direct wie ze bedoelen. Een schrale zilte troost ...