Roodtrip

Gepubliceerd op Dinsdag 04 augustus 2020

Gisteren was ik weer gezellig op Roodtrip met Suzanne van het Regionaal Bureau voor Toerisme. Samen gingen we op weg naar een aantal mooie plekjes in het Land van Cuijk om toeristen en inwoners te wijzen op de schoonheid van dit gebied. Daar gingen we in haar prachtige knalrode (vandaar de naam Roodtrip ) Fiat 500 bepakt met een tafeltje, twee stoeltjes, parasol, magazines, fietsboekjes, plattegronden, kaarten, koffie en boterhammetjes. Ontzettend grappig dat wanneer je gaat uitpakken mensen er in eerste instantie echt voor gaan zitten. Zo van: ‘Kom maar op met die act!’ Helaas geen animatie, maar wel informatie. Spreken met de campinghouders en de gasten informeren vond ik fantastisch, maar twee dingen staken er die dag echt uit. De kaarten en de auto. Iets meer uitleg? Snap ik.

Kaarten
Ik liet een jongetje van een jaar of zes een kaart kiezen om op te sturen. Hij keek naar de zeilboot op de Kraaijenbergse Plassen, de stoere tank bij het Oorlogsmuseum, de bijzondere Maasheggen, toen gingen zijn ogen fonkelen: ‘Wauw! Mama, kijk dan!’ De moeder fronste haar wenkbrauwen. ‘Schat, dat is een kerk.’ De jongen was echt onder de indruk en drukte de kaart dicht tegen zich aan. ‘Voor opa en oma.’ De moeder schudde lachend haar hoofd. Toen keek de jongen me met grote ogen aan. ‘Heb je nog een opa en oma?’ Hij knikte en griste snel de andere kerkfoto uit de stapel. Een ander jongetje van die leeftijd achtervolgde ons terwijl wij met het autootje redelijk hard rondtuften. Hijgend stond hij dan bij het volgende veldje. Deze werd dan weer ongekend blij van de kaart met die stoere tank, die hij overigens wel lekker naar zichzelf ging opsturen. ‘Dan kom ik thuis en heb ik ook eens een kaart!’ Briljant! En twee zusjes werden onwijs blij van de gedachten hun vriendinnetjes een kaart te sturen, zij gingen voor het kasteel in Mill, want daar waren ze gisteren geweest. Het feit dat al deze kinderen zo blij werden van het uitzoeken van een kaart en het idee om deze op te sturen deed me echt goed!

Auto
De aandacht die je krijgt als je in zo’n auto rijdt is ongelooflijk! Onderweg zwaait werkelijk iedereen, mensen krijgen een lach op hun gezicht en terwijl we over de camping reden hoorde je de ‘ohs’ en de ‘ahs’ rijkelijk vallen. Nu weet ik wel dat Suus en ik natuurlijk ook prachtig zijn, maar dit lag toch echt aan de auto.
We hadden zelfs een aantal mannen die met tranen in hun ogen naar het Fiatje keken. Die vertelden over hun eerste auto. Over hun eerste afspraakje, hun bruiloft, vakantie, allerlei herinneringen kwamen naar boven. Terwijl we van de ene naar de andere camping toerden bedacht ik me hoe de wereld er anders uit zou zien als we allemaal een Fiatje hadden. Dat we dan allemaal altijd zouden zwaaien naar elkaar, breed lachen, knikken en elkaar een prachtige dag wensen.
Dat wordt misschien wat lastig, maar een kaartje sturen deze zomer, dat moet lukken toch?!