Kloosterleven

Gepubliceerd op Dinsdag 09 oktober 2018

Ik kreeg een bericht van Daan Jongbloed, een regisseur die een documentaire heeft gemaakt over de zes overgebleven paters in Sint Agatha.
Daar sta je toch nooit bij stil dat daar nog zes mannen wonen in een klooster wat 650 jaar bewoond was door mensen die hun leven compleet wijden aan God? Daar lijkt nu een einde aan te komen. Dat vind ik op een of andere vreemde manier toch zonde, ook al is dat wel ongeveer het laatste wat ik zou willen doen met mijn leven. Denk ik tenminste, want heel eerlijk gezegd weet ik niet zeker hoe ze daar leven. Ik denk erg sober met veel bidden en weinig vertier, maar misschien heb ik het wel erg mis.
Gelukkig heeft Daan dit voor ons uitgezocht. Sterker nog hij is de hele zomer bij hen geweest. Hij kreeg een eigen kamertje en probeerde mee te leven in het ritme van de dag. Hij vertelde dat de meeste van deze mannen als 18-jarige jongens het klooster in trokken. De liefde voor een vrouw zworen ze af. Ze leefden hun leven lang samen met een groep mannen en leefden volgens de regels en gebruiken van het kloosterleven. Allemaal voor God. 
Daan vroeg zich, net als ik, en jullie waarschijnlijk vooral af: waarom?!
“De paters vertelden mij in intieme en ontwapenende interviews dat ze normaal niet met elkaar spreken over hun leven met het celibaat en hun innerlijke worstelingen. Mijn directe vragen waren soms ook niet makkelijk om te beantwoorden. Maar tegelijk hadden ze behoefte om erover te praten. Ik heb er veel bewondering voor dat deze Kruisheren me zo dichtbij hebben laten komen en zo kwetsbaar en open durfden te zijn.”

Ik ben echt benieuwd. Want wat bezield je om je leven te leven in het teken van iemand die je nooit letterlijk hebt gezien. Hoe weet je nu of God überhaupt wil dat je zo leeft?
Wie heeft dat ooit bedacht dat een Kloosterleven in het teken van de geloften van kuisheid, armoede en gehoorzaamheid moet staan? Ik geloof heus wel dat er iets is tussen hemel en aarde, maar ik geloof vooral dat we niet voor niets een vrije wil hebben gekregen. Een vrije wil die jou buiten de gestelde grenzen laat gaan, die je dingen laat ontdekken, leren en voelen. Hoe vrijer de wil hoe groter de wereld waarin je mag bewegen. Hoe meer je leert. Dat is wat ik denk. Daarom ben ik ook zo onwijs geïnteresseerd in het verhaal van deze zes mannen. En vooral hebben ze spijt van hun tijd daar en dromen ze van een leven in de wereld daarbuiten? Zouden ze niet eens lekker ergens onbeperkt in een al you can eat restaurant willen schranzen, sex willen hebben of naar het casino gaan om een gokje willen wagen? Ik hoop dat Daan de gevraagd heeft, want ik wil het graag weten! 

Ben jij nu ook super nieuwsgierig geworden naar deze documentaire? Vanaf 17 oktober kun je een kijkje in de ziel van deze mannen nemen op Omroep Brabant. Daar is het meegenomen als onderdeel van het tv-programma “Goud van Brabant”. In 2019 wordt de lange documentaire gepresenteerd.