Over juichpakken en hoge verwachtingen

Gepubliceerd op Woensdag 11 juni 2014
'En Eef gaan we winnen?' vraagt een kennis uiterst opgewekt aan mij, samen wachtend in de rij voor de kassa van de plaatselijke supermarkt. Een kar vol bier, chips, worst en oranje rommel langzaam voor zich uit duwend. 'Nee, ik denk het niet,' zeg ik droog. Zijn mond valt open en de chips dondert langs de lopende band. Het meisje achter de kassa kijkt me zenuwachtig aan. 'Mevrouw, de juichpakken zijn op, maar we hebben wel petten. Met en zonder harde krullen.' Het zweet staat in kleine druppeltjes op haar bovenlip. 'Pff, dat helpt toch niet. En trouwens een oranje pet vloekt bij mijn haar,' zeg ik droog en leg mijn spullen op de band. Mijn kennis kijkt me minachtend aan. 'Waarom doe je dat nou? Normaal ben je altijd zo positief. Ach, je weet gewoon niets van voetbal.' Ik haal mijn schouders op. 'Wie weet, maar ik heb weinig hoop nu nadat van der Wiel ook van de Vaart moet afhaken. Het elftal is zo jong. Onervaren, bloednerveus waarschijnlijk of juist overmoedig. Zijn ze wel op elkaar ingespeeld? Wie is nu onze echte sterspeler? Wie is onze Ronaldo, of Messi, onze Xavi of Di Maria, wie speelt er in ons team als Schweinsteiger of Ribery?' De kennis kijkt verloren. 'Tja, wie is onze Iniesta, eigenlijk