Mannen versus vrouwenvoetbal

Gepubliceerd op Dinsdag 14 november 2017
Het is je vast niet ontgaan: Afgelopen zondag hebben onze Oranje dames de finale van het EK gewonnen, dat mogen duidelijk zijn. Voor ons Land van Cuijkenaren misschien wel extra bijzonder omdat wij zelfs twee leeuwinnen hebben die hun roots bij ons hebben laten groeien. En wat zijn we trots! En wat mag dat er lekker gewoon zijn!

Wat mij het meest bijgebleven is, zeker na mijn gendercolumn van vorige week, is het verschil tussen mannen en vrouwen(voetbal).
Wat we natuurlijk al zagen bij de Giro d'Italia. Tom Dumoulin werd de eerste Nederlander genoemd die de Giro d'Italia won, terwijl Marianne Vos al drie keer eerder zegevierde en ook Anna van der Breggen de ronde in het roze afsloot. Waarom worden wij vrouwen ondergeschoven?

Sowieso waarom vinden zoveel mannelijke voetballers, zoals Waterreus, het nodig om de meiden te denigreren. Met woorden als 'aandoenlijk' enthousiasme. Waarom? Maakt vrouwen kleineren jou meer man? 
Ik wil graag vooropstellen dat ik geen voetbalkenner ben. Maar ik heb met heel veel plezier gekeken! Er vielen mij een aantal zaken enorm op. Het begon al met het meezingen van het volkslied, dat deden ze stuk voor stuk. De ongelooflijke drive, het blijven proberen en niet opgeven. Het ruige karakter, neem Kika die naast de kant stond en waar iedereen vreesde dat het einde oefening zou zijn. Ik riep hard naar het scherm; 'Kom op Kika, je bent toch geen vent!' Misschien heeft ze me wel gehoord, want hup daar ging ze weer. Geen lelijke schwalbe's, geen oeverloze discussie met de scheids. Ik durf het niet te zeggen, maar dit was voetbal zoals het bedoeld is!
En ook erg mooi; als ze scoren vieren ze dat samen met elkaar, niet door een of andere grondoefening uit te voeren, naar de reservebank te rennen of hun shirt uit te trekken. Hoewel ik me daar dan niet zozeer aan stoor bij de mannen trouwens...

Maar ik denk dat ik weet waar het pijnpunt nu zit. Mannen hebben hun sport eeuwenlang moeten verdedigen. 'Wij' vrouwen begrepen maar niet wat buitenspel was. En hoezo komt er nog blessuretijd bij? Uit met die tv, want 90 minuten is 90 minuten, boer zoekt vrouw duurt ook maar een uur. Jarenlang spraken vrouwen trots uit dat hun man gelukkig geen voetballer is, waar ander vrouwen jaloers kreunden. Ik weet nog goed dat er een keer een vrouw tijdens eens feestje zei: 'Ik ben voetbalmoeder, ik heb drie zoons en een man die voetballen. Ik moet wassen, juichen, én verplicht Studio Sport kijken. Ze kreeg massaal een arm om haar schouder. En nu? 
Nu willen wij opeens ook allemaal voetbal kijken, en nog erger, we zijn er nog beter in ook!

Maar lieve mannen, wees blij! Blij dat we eindelijk jullie passie delen. En stiekem heb je wel gekeken toch? Wat viel je op? Wat deden deze dames? Wat was de echte eindconclusie? 
Juist, vrouwen faken niet! Dat is toch heerlijk om te weten!