Tot grote hoogte stijgen

Gepubliceerd op Dinsdag 14 november 2017
Ik droom vaak dat ik vlieg. Of in ieder geval dat ik het probeer, ik kom alleen niet ver. Ik ben dan bijvoorbeeld in een bos, dan begin ik te vliegen, maar dan kom ik op een hoogte uit waar de takken in mijn gezicht zwiepen. Ik kom maar niet boven de bomen zelf uit. Of ik ben bijvoorbeeld in een drukke stad, dan begin ik te vliegen en kom ik net boven het dak van de auto's uit en moet ik me in hele rare bochten wringen om niet overal tegen te crashen. In mijn dromen wil ik zo graag verder en vooral omhoog, maar het lukt me niet!

Ik sprak pas iemand die heel goed dromen kan uitleggen. Willen vliegen, maar er problemen bij ondervinden staat blijkbaar symbool voor het feit dat je geen controle hebt. Dat er letterlijke en figuurlijke barrieres of personen in de weg staan in het echte leven. 
'Aha', mompel ik. 'Dus als ik dat overwonnen heb zal ik in mijn dromen ook kunnen vliegen?'
Mijn dromenuitlegger bevestigd. Dat klinkt goed, ik moet dus de controle terugpakken en dan kan ik wel vliegen. De volgende dag kom ik op mijn werk en vertel dat ik binnenkort ga vliegen. Ik had verwacht dat er wat vragen zouden komen. Ik hoopte zo een semi zweverig gesprek aan te kunnen knopen met mijn collega's die in mijn ogen namelijk allemaal echt 'in controle' zijn. Ik dacht wie weet leer ik nog wel wat. 
Maar nee, mijn collega's knikken allemaal bevestigend, 'Ja, ja wij gaan ook vliegen!'
'En waar ga jij overheen vliegen Eef?' Ik twijfel. De locatie? 'Uh, dat weet ik niet zo letterlijk.'
'Ik wel! roept mijn collega,'' ik ga over het Bedrijvenpark van Laarakker vliegen!' 
'Echt?' zegt een ander. 'Cool, maar ik ga voor de Maasheggen, dat is zo relaxt! Dan ga je ook een stukje over de Maas en dan zie je echt de schepen en de bootjes zo onder je.' 
Ik sta echt verbaasd te genieten van de details die mijn collega's geven over hun vlucht. Een ander vertelt enthousiast te gaan vliegen over het Ebben Inspyrium en weer een ander over de Natuurpoort van Sint Anthonis.
Ik vind het echt cool, ik had niet verwacht dat deze technische mannen allemaal zo diep nadachten over vliegen en zo specifiek dat ze zelfs stuk voor stuk een locatie in gedachten hebben. 
Ik zit hier echt op mijn plek, besef ik, terwijl ik zelf nadenk over een locatie.

'Eef, ben jij er eigenlijk morgen of donderdag bij?' Ik kijk mijn collega schaapachtig aan. 'Op de beurs! Vliegen? Je weet wel, tot grote hoogte stijgen, hoog boven het Land van Cuijk!
Met LVC Air!' 
Ik knik. 'Ja, natuurlijk! Misschien allebei de dagen?' Ik haal mijn schouders op met mijn agenda in mijn hand. 

Oeps, vergeten. Wij staan met het Land van Cuijk natuurlijk ook op de Bedrijvig Beurs en met ons Cyboxers kun jij tot grote hoogte stijgen in onze eigen LVC Luchtballon! 
Jij kunt kiezen waar jij over heen wilt varen en wij zorgen dat jij die weg veilig kunt vliegen. 
Heerlijk gecontroleerd dus.

Ik denk weer na over de controle in mijn leven en het feit dat ik zo graag wil vliegen. Maar misschien is dat het. Misschien moet ik nu net de controle afgeven. Misschien kan ik beter accepteren dat ik niet alles kan sturen. In een luchtballon weet je in het echte leven toch ook niet exact waar je uitkomt? Nee, loslaten. Dan kom ik misschien in eerste instantie minder hoog, maar ach zweven is ook lekker...