Hoe heter hoe beter!

Gepubliceerd op Maandag 16 april 2018

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik eigenlijk maar drie drankjes drink. Water, wijn en koffie. Water omdat het moet. Koffie om de dag door te komen. En wijn omdat het zo lekker is.

Maar eigenlijk is er stiekem een drankje dat ik nog veel lekkerder vind dan deze drie bij elkaar …. Het is tijd voor mij om het eerlijk toe te geven. Ik ben werkelijk verslingerd aan thee. Mijn vader riep altijd, als iemand hem thee aanbood. 'Thee? Ik ben toch niet ziek!'
Het is denk ik daarom dat ik het niet durfde toe te geven, maar ik ben een enorme theemuts! Zo dat is er uit.
Thee is toch ook iets geweldigs? Het is het meest populaire drankje ter wereld en terecht.
De oorsprong van thee gaat 5000 jaar terug! Vijfduizend! Dat is dus zo'n 2737 jaar voor Christus! Natuurlijk is thee 'uitgevonden' in China. Per toeval, zoals dat natuurlijk vaak gebeurde met eten en drinken. De geleerde en kruidkundige Shen Nung nam uit hygiënische overwegingen de beslissing om voortaan zijn drinkwater eerst te koken. Hij kookte dit buiten, want er waren natuurlijk nog geen waterkokers, gasfornuizen of quookers in die tijd. Terwijl hij rustig wachten op de belletjes in het water, vielen er wat blaadjes in de ketel. Het water kleurde goudbruin en gaf een heerlijke geur af. Nieuwsgierig als een geleerde is nam hij een paar slokken. Het was lekker en verfrissend en zo begon de geschiedenis van de thee. Prachtig toch? Een geschenk letterlijk en figuurlijk rechtstreeks de natuur.

Er is trouwens nog een andere versie van de legende van de thee die gaat over een Indiase monnik genaamd Bodhidharma. Dat is niet waar hoor, niet geloven. Daar wordt verteld dat deze man negen jaar mediteerde. Hij werd daar zo moe van dat hij besloot om zijn oogleden af te snijden. Zodat ze niet dicht konden vallen. Waar de oogleden de grond raakten verscheen op miraculeuze wijze een theeplant. Gadverredamme nee.
Snel vergeten! Thee werd voor eeuwen en eeuwen alleen door Chinezen gedronken als medicijn en later als genotsmiddel. En wie waren het die Thee uiteindelijk introduceerden in Europa. Wij, de Nederlanders! Ik vind dat de benaming genotsmiddel weer terug zou moeten komen wanneer we het over thee hebben. Het is ook gewoon zo gezellig. Een leuke theepot op tafel, kopjes erbij. Ik vind theeaccessoires ook zo leuk. De klassieke Chinese porseleinen potten met van die ronde kopjes zonder oortjes of juist de Marrokaanse zilveren theepot met die kleine gekleurde glaasjes. Enig! Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb zelfs een kleine haaienvin waar je losse thee in kan doen. Pas had ik Rooie Vruchten thee en dan laat die haaienvin een rode waas achter in de thee. Hoe leuk is dat? Ik kan me dan echt buikpijn lachen over hoe grappig dat er uitziet. En lieve lezers, ik heb nu echt ge-wel-dig nieuws! Wisten jullie namelijk dat je thee ook heel goed kan combineren bij een diner? Ik niet! Maar blijkbaar kan thee hetzelfde effect hebben als wijn, wanneer het gaat om combineren met voedsel. Janneke van de Meerstoel vertelde mij dat. Ze zei: 'Een mooie sterke thee en een pittige kaas bijvoorbeeld kan een super combinatie zijn. Niet alleen de smaak van de thee, maar ook de warmte in samenwerken met de kaas.' Oh zie je dat voor je? Dat klinkt toch goddelijk? Thee is echt een cadeautje, bedankt Moeder Natuur.
Het is gezond, relatief goedkoop en het allerbeste is misschien nog wel: It's always Teatime!

Meer weten over eten en thee combineren? Bij Janneke van de Meerstoel heb je nu Foodpairing!