Kijk maar uit ....

Gepubliceerd op Vrijdag 21 september 2018

Mijn moeder is heel handig. Of misschien moet ik dat anders formuleren. Mijn moeder is heel handig met breien en haken en dat soort creatieve, engelengeduldwerk. Ze is helaas compleet vergeten om dit in mijn dna te stoppen. Voor mijn verjaardag kreeg ik, twee of drie jaar terug, een lang gebreid vest met capuchon en bijzondere kleuren zoals oranje en paars. Nu zo met deze vreemde herfst is zo’n gebreid vest ideaal. Het beschermt je tegen koude wind, maar is zeker niet te heet. 

Goed, ik liep gekleed in dit vest boodschappen te doen. Ik had een avocado vast en was deze een soort van aan het aaien om te kijken of deze al eetbaar was. Want hoe vaak nam ik geen avocado mee, waar eetrijp op staat en dit toch echt niet het geval was. Te hard drukken in een avocado is ook weer geen optie dus liefjes aaien leek mij het beste.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik een schattig blond meisje staan van een jaar of drie. Ze stond naar me te kijken. ‘Mama, is dat een heks?’ Haar moeder kreeg een rood gezicht en trok haar dochtertje snel met zich mee. Was het mijn haar, was het mijn vest, had het meisje het heksensoeplied op school gehad en had ik die ingrediënten in mijn mandje? 
Het meisje kijk nog achterom naar me terwijl haar moeder niet wist hoe snel ze weg moest komen. Ik knikte bevestigend en glimlachend. Het meisje lachte breed. Gelukkig, aan haar reactie te zien zag ze me in ieder geval aan voor een goede heks. Even vroeg ik me af of ik het leuker had gevonden als ze keihard was gaan huilen. Maar omdat dit meisje het met grote nieuwsgierigheid op een schattige manier vroeg was dit waarschijnlijk wel beter. Toch lijkt me het ook wel eens leuk om mensen te laten schrikken. Is dat een rare hersenkronkel? Of hebben jullie dat ook wel een?. Misschien dat ik met Halloween mijn huis wel ga omtoveren in iets angstaanjagends. Nee, dat ligt teveel voor de hand … 
Ik heb een beter idee. Vrijdag is namelijk een avond/nachtwandeling in de Staatsbossen. Deze begint bij de Heksenboom… Je gaat dan met een
gids wandelen in het donkere bos en bijvoorbeeld nachtvlinders vangen en, als het goed is, luisteren naar de bosuil en nachtzwaluw. Hoe leuk zou het zijn als ik dan af en toe langs kom rennen. Dat die wandelaars dan elkaar aanstoten en zeggen. ‘Zag je dat?’ ‘Was dat een heks?’ 
Dan ga ik het zo proberen dat niet iedereen dat ziet en sommige dan denken dat die andere gek zijn. Oh, werkelijk waar dat lijkt me heerlijk. 
Dan moet ik dus wel dat lange vest aandoen en mijn haar los, en voor de zekerheid neem ik ook wel mijn avocado ook mee…