Hoe een koe een haas vangt

Gepubliceerd op Dinsdag 24 juli 2012
Hoe een koe een haas vangt

Ik zou zweren dat ik de benedenverdieping schoon had achtergelaten toen ik de avond ervoor naar bed ging. Maar de kinderen waren in een creatieve bui met als gevolg overal verf, kraaltjes, stukjes papier en glitters. Ik loop zuchtend naar de keuken. Mijn man was met zijn zoon bezig aan onze wijnkelder, die na een bezoek aan een aantal Franse wijnstreken opeens zware noodzaak was geworden. Overal lag gereedschap, hout en bouwtekeningen. “Waar gaat je column over?” klinkt het uit de kelder.  “Uhm, over hoe een koe een haas vangt!” roep ik verbaasd over mijn eigen antwoordkeuze. “En dat ga ik nu onderzoeken. Tot straks!” Ik spring in mijn auto voordat iemand kan bedenken mee te willen en scheur weg. Het eerste weiland dat ik zie heeft geen koeien en ook geen hazen dus ik rijd verder. Bij de volgende zie ik een aantal koeien. Ik parkeer de auto. Ik stap behendig tussen het prikkeldraad door en ga tegen een boom zitten. Ik trek een grassprietje uit het gras en steek het in mijn mond. De koeien kijken me aan en grazen rustig verder. Ze maken helemaal niet de indruk dat ze een haas willen vangen. Wat zouden ze dan eigenlijk doen met die haas? Ik bedenk dat ik eigenlijk echt geen column kan schrijven over hoe een koe een haas vangt. Ik denk aan de ‘Badman’ uit Texas, maar het is te gruwelijk en de zon schijnt eindelijk dus ik wil iets luchtigs. Zou het aan de protestmars tegen het slechte weer hebben gelegen? Ik pak een vers grassprietje. Verhip een haas. De koeien grazen gewoon door. De haas is vrolijk en springt in het rond. Hij maakt steeds gekkere sprongen. Een koe loeit, luid. De haas stopt even en spitst zijn oren. Een andere lompe koe gaat langzaam liggen. De haas springt de andere kant op, blijkbaar zonder te kijken, zo tegen de dikke kont van de liggende koe aan. Het arme beestje ligt stil op het gras. De koe loeit, het klinkt alsof hij lacht. Maar ik lach harder, want ik weet nu hoe een koe een haas vangt!