Openhartig
Gisteren was ik aanwezig bij Brabant Openhartig, een nieuw initiatief dat mentale gezondheid bespreekbaar wil maken. Ik ben er zelfs bondgenoot van geworden, omdat ik geloof in de kracht van openheid. Ik mocht hier staan met mijn boek Geluk Groeit, dat ontzettend veel raakvlakken heeft met de missie van dit mooie nieuwe initiatief.
Mijn boek was ook het cadeautje dat men kreeg na afloop van een presentatie of als kennisdeler. De kennisdelers waren mensen die iets hadden meegemaakt in hun leven en graag het gesprek openden. En dat was zo mooi!
Een veteraan met PTSS, een meisje dat zes keer een herseninfarct had gehad, een man die op latere leeftijd ADHD bleek te hebben en zich daardoor altijd verkeerd begrepen voelde. Wij mochten aansluiten bij een transman die openhartig vertelde hoe lastig en hoe mooi zijn transitie is geweest. En wat er overal gebeurden was dat wanneer de kennisdelers zich openden, de mensen om die persoon heen zich ook openden. Ik vind mensen werkelijk fascinerend.
De naam 'Openhartig' is ook zo goed gekozen; er werd gevraagd wat openhartig eigenlijk inhoudt. Terwijl de dame die de vraag had gesteld rondging met de microfoon, kwamen er diverse antwoorden: “Eerlijk zijn hoe het echt met je gaat.” “Niet bang zijn dat je kop er wordt afgehakt.” “Luisteren en doorvragen.” “Niet meteen willen adviseren.”
En ik denk zelf ook vooral: probeer niet te oordelen. Met de nadruk op proberen, want oordelen is menselijk. En ook niet erg als je jezelf ervan bewust bent, want een oordeel is vaak gebaseerd op iets wat we niet kennen. ‘Wat de boer niet kent, dat vreet hij niet’, die uitspraak kennen we hier allemaal toch?
Aan het einde was het tijd voor de wethouders uit vier verschillende (bij dit project aangesloten) gemeenten om een quote op te hangen op een van de grote borden, met het idee om te zeggen wat wij er persoonlijk aan gingen doen om Brabant Openhartiger te maken. Een van de wethouders was onze eigen wethouder Willy Hendriks. Ze zei: “We hebben altijd geleerd dat spreken zilver is en zwijgen goud, maar deze dag heeft mij geleerd dat het andersom is.”
Dat vond ik echt heel raak! Wat deze dag mij vooral heeft geleerd, is dat de ware kracht niet ligt in het doorbreken van stilte omwille van het spreken, maar in de moed om je kwetsbaar op te stellen. Het is de bereidheid om écht je hart te openen, te delen wat je diep vanbinnen bezighoudt, en te ontdekken dat je daarin niet alleen bent. Dát is de essentie van mentale heling en de basis voor echte verbinding. Laten we die openhartigheid koesteren en uitdragen, want daarin groeit ons geluk en dat van de mensen om ons heen.
Brabant Openhartig